Zeevissen in de Europoort

Dat het weer niet altijd meewerkt bleek vandaag wel. De voorspellingen waren niet best en dat was goed te merken aan het deelnemersveld. Slechts 15 man durfden de elementen te tarten. Eigenlijk was het al vanaf verzamelen naatje met het weer. Veel regen, wat soms met zulke grote hoeveelheden naar beneden kwam, alsof iedere druppel een emmer water was. Zoals gewoon vertrok iedereen weer naar zijn eigen stek. Na ook de laatkomers te hebben ingeschreven, vertrok ook ik richting Hartelkanaal. In het verhaal hieronder van Joop Folkers kun je lezen hoe het mij en mijn maten vergaan is. Ook bij de prijsuitreiking was het een rustige boel ( jammer !! ).

Jan van Laar wist zijn 1ste positie te verstevigen door een zeebaars te laten registreren van 46 cm.

En Rob Verhagen die vandaag voor het eerst meedeed omdat hij voorheen last had van een hernia, werd 3de met een zeebaars van 44 cm. Deze baars was iets lichter dan die van Joop, zodat Rob op de 3de plaats eindigde.

Ik hoop dat we vanaf nu wat meer warm en standvastig weer krijgen, zodat de vangsten zullen aantrekken en dan hopelijk weer meer mensen gaan mee doen aan deze prachtige competitie.

Gelukkig kon ik zaterdag 19 juli mijn 3e zeebaarswedstrijd meevissen. Ondanks het herfstachtige weer bleken toch nog 19 "die-hearts" bereid om de zeebaars-strijd aan te gaan. Omdat we te maken hadden met afgaand water besloten Leon en ik om eerst wat strekdammen af te romen. Al snel bleek dat er weinig te "romen"viel. We kregen werkelijk geen handgift! Wat je ook in de aanbieding had,salt&pepper shads,gebonden koppen,Willempies of de dodelijke Gotcha's niets was aantrekkelijk genoeg om onze vrienden te foppen. Gezien de harde zuidwestelijke wind besloten we om ons geluk maar in het Hartelkanaal te gaan beproeven. Het was tenslotte afgaand water dus moest er een lekker ebstroompie lopen. Nou geloof me, aan die ebstroom lag het zeker niet,die was wel degelijk aanwezig! Maar ook dit kanaal leek wel uitgestorven totdat ....onze kok Theo van Noort een hoge pieptoon produceerde omdat hij minibaars had weten te vangen aan een werkelijk prehistorisch stuk kunstaas! Toch bleek het op dat moment het enige dat ze wilden hebben want binnen 5 minuten ving hij drie mini stekels en twee finten. Eindelijk was ik aan de beurt en ving eveneens een minibaarsje van precies 35 cm. Inmiddels was het onophoudelijk gaan regenen, wat...regenen gaan hozen. Leon wilde echter van geen wijken weten en bleef gewoon doorvissen." Mijn bril heeft momenteel véél weg van een duikbril", brulde hij! Nou het was ook niet normaal en omdat ik mijn voorslag verspeelde trok ik me terug in mijn bus om effe te bikken. Toen het wat droger werd besloten we om nog een keer te verkassen naar een ander deel van het kanaal. De wind was inmiddels gedraaid naar het westen en het was nog harder gaan regenen. Hoe bedoel je idioot of...had juist dit soort dagen iets speciaals in petto? Na een korte rit en een wandeling van ruim 10 minuten kwamen we op onze stek aan. Hoe bedoel je mafkezen! Deze wandeling had veel weg van een strafexpeditie voor commando's! Een (véél te zware)tas, twee hengels en dan met zo'n dik, zeiknat, (dus zwaar) neopreen waadpak wegzakkend in dat mulle zand, getergd door een straffe westen wind(kracht 5a6) en de striemende regen vol op je gelaat!

Omdat ik de wind in mijn rug had besloot ik met een plug te starten. Ik koos voor een X-Rap van Rapala. Het bleek al snel een goed idee want mijn 2e worp leverde al een leuke maatse zeebaars op. Zo, die wandeling was dus niet voor niets geweest, want ik kon weer op de lijst. Eigenlijk was mijn dag alweer geslaagd. Terwijl Leon iets mompelde over een bril met ruitenwissers meldde baars nummer twee zich. Ook Theo had zich inmiddels weer aangesloten en haalde een ietwat oud verweerd blauw plugje uit zijn doos. Tja, je raad het al ook hij ving direct een baars terwijl Leon effe de goden aanriep op het moment dat een zeebaars zich had weten te ontdoen van zijn plug. Binnen een tijdsbestek van ruim een half uur wist ik 4 maatse baarzen te vangen, en miste ik nog enkele aanbeten. Theo sloot deze sessie af met één maatse zeebaars terwijl Leon zich nog steeds verbaasde over zijn losschieter! Maar heren dit hoort er nu eenmaal bij. Rond een uur of drie werd de terugreis aanvaart. Weer dat mulle zand en die striemende regen, maar nu deerde het me nauwelijks ik had immers mijn aanbeten weer gehad, en daar doe je uiteindelijk toch allemaal voor nietwaar!

stekel ze, Joop Folkers.

Als extra info heeft Joop nog een berichtje en foto ingezonden voor de volgende wedstrijd.

Natuurgetrouw hebben onze gestekelde vrienden zich in deze tijd van het jaar weer geheel gefocust op het vreten van (zachte) krabben.Toch kun je met een beetje geluk zo nu en dan nog een mooie vis vangen!Dus heren op naar de volgende wedstrijd!