Met vriendelijke groet, Jeroen Schreij. jschreij@imtrans.nl

Richard van der Haven

Mijn verslag van de vierde wedstrijd gehouden aan de Amazonehaven: Het was al ruim van te voren een beetje bekend geworden dat de vierde wedstrijd aan de Amazonehaven gehouden zou worden, omdat deze eigenlijk gepland stond voor de tweede wedstrijd maar door werkzaamheden aan de weg er naar toe niet door kon gaan toen. Ik had er eigenlijk al een paar weken rekening mee gehouden, ben dus ook hier regelmatig wezen vissen om bepaalde delen van het parcours beter te leren kennen. Zoals de meesten wel weten ben ik “makkelijke” visser die het liefst uit de auto vist……niet teveel lopen met mijn spullen en lekker gemakkelijk zitten in de achterbak van mijn caddy. Een aantal keren geweest aan het einde van de Amazonehaven(zeg maar waar nummer één stond) veel bolken en wijtingen maar ook veel botten gevangen. Afgelopen vrijdag 21 april daar voor gevist in gezelschap van vader en zoon Kalle, ook Henk en Janet waren er te vinden. Toen was al duidelijk dat de vis echt “makkelijk” te vangen was althans voor mij, na drie en een half uur ging ik naar huis met 19 vissen, 14 botten variërend van 24 tot en met 38 en de kleine bolken werden terug gegooid, de botten had ik allemaal gevangen aan een delta met haakje 6  en een metertje of 20 vanaf de waterlijn. Zaterdagmorgen eerst mijn aas opgehaald, net als altijd bij Eagle Hengelsport. Van de vorige avond had ik nog slikjes over dus die hoefde ik niet (verkeerde keuze) dacht ik…. Ook had ik nog zagers die al bijna 9 dagen stonden te “verrotten”. Bij aankomst in Pionier was het weer een drukte van jewelste veel verhalen over de stek aangehoord en zelf niet teveel info vrij gegeven, ja er werd wel door diverse mensen gepraat over mijn Rivierprikje en ik zag de bui al hangen maar niet het achterste van mijn tong laten zien gewoon blijven lachen…..nog wel….. Het wedstrijdgeld betaald en ook de kanjerpot gespekt want je weet het maar nooit, ik had nummer 55, ver op het strand en dus mijn eerste gedachten waren….Daar heb ik nog niet geoefend, ik hoorde van iemand dat er maar 57 nummers werden uitgezet. Dat betekende dat ik vrij vooraan zou komen te staan, om kwart voor 6 richting de Amazonehaven gereden, daar eerst aan het zoeken geweest waar ik precies kwam te staan. Mooi, vlakbij een makkelijke afdaling naar het strand (niet te ver lopen). Spullen uit de auto en er heen, hengels opgetuigd en dan maar wachten tot de toeter zou gaan….. Om stipt zeven uur werd er getoeterd en de lijnen vertrokken richting overkant. Ook ik gooide redelijk ver weg met mijn K2 blue Metal en 120 gram lood eraan, viste met een onderlijn met drie haakjes 6 met een piertje erop. Toen maar wachten…en wachten…en kijken hoe Ricardo er eventjes een stuk 6 achter elkaar eruit haalde(met zijn hengel dat wel…) De eerste 20 minuten had ik nog niets toen bij mijn buurman Martin de hengeltop bewoog, hij sloeg aan en ook mijn hengeltop bewoog, dat is lekker……hij draaide ook mij naar binnen en haakte alles los, ik haalde ook maar binnen toen en wat bleek mijn eerste bolk lag op de kant. Inmiddels stond Ricardo al op 9 visjes toen hij even langs kwam….Hoe is'tie? Nou niet zoveel hoor, en hij keek toe hoe ik ingooide…..Je doet het fout….Ja dag…. Ja, je gooit met jouw kracht al het aas eraf, ik had al eens gezien dat er veel aas af vloog als ik mijn hengel ingooide maar vond dat niet erg, zat toch genoeg aas op altijd. Hij deed even voor hoe ik beter mijn aas op de haak moest zetten. Toen begon het werken voor mij ook, ingooien heel even wachten uitdraaien en onthaken, de ene vis na de andere kwam op de kant, begon zelfs te zweten en dat doe ik normaal overdag niet eens als ik moet werken… Toen de duisternis inviel was het eigenlijk eerst een beetje gedaan met mijn vangsten, toen maar even kort onder de kant gevist en een drietal botjes boven gehaald, toe ook daar niets meer te halen viel weer verderop geprobeerd. Bij het meten viel mij op dat ik eigenlijk wel een berg vissen had liggen, met zijn drieën alles nagemeten en gecontroleerd. Toen de spullen ingeladen en weer terug naar de Pioneer gereden, tijdens de prijsuitreiking werden er ook prijzen gegeven voor de “grootste” vissen…..toen de botten aan de beurt kwamen werd er een naam omgeroepen…een bot van 31 cm……de persoon in kwestie…. Ik heb geen bot gevangen…..pffffff…..ik wel en ik dacht was hij nu 31 of 30 cm? Toen alle prijzen waren verdeeld kwam het verlossende woord, de winnaar met de grootste bot…..ondergetekende…..het was lang geleden dat ik weer eens een prijs(je) had gewonnen met het vissen, trouwens nog nooit één bij de Eurovissers(zelfs geen kantrecord) Al met al een zeer geslaagde avond voor mij, toen ook nog een hoofdlampje werd gewonen door mij met de altijd uitstekende tombola georganiseerd door Tom kon mijn avond helemaal niet meer stuk…Zelfs niet toen ik een “lichtflits” achter mijn auto zag op de Dorpsweg hier in Rotterdam en ik op mijn teller keek…….70 ipv 50….

Peter de Boeff