Zeevissen in de Europoort

Zaterdag was de derde competitiewedstrijd en de eerste keer 's avonds. Als stek hadden we gekozen voor de Stenen Glooiing. Een stek die in deze tijd van het jaar traditioneel veel vis oplevert. Het is alleen niet de meest veilige stek, donker en gladde stenen, maar we hebben het er toch op gewaagd. En dat bleek geen verkeerde keuze, want voor het eerst vingen alle deelnemers vis en ongelukken bleven uit! Natuurlijk waren er ook wat uitslovers bij, maar daarover later meer. Om 19.30 begon de wedstrijd voor 46 deelnemers die daarmee het voetballen links lieten liggen en ook nogeens een extra korte nacht voor lief namen. In het eerste uur werd er nog niet al teveel gevangen. Het was vooral zoeken waar de vis zat.

Lijkt van bovenaf de stek overal hetzelfde, onder water waren er toch grote verschillen. In het algemeen werd de meeste vis ver weg gevangen: hoofdzakelijk wijtinkjes en gulletjes. Maar ook dichterbij was prima vis te vangen, maar dan was het meer bot wat de klok sloeg. Uiteindelijk hadden de nummers één tot en met drie meer dan 20 vissen per persoon, en dat is gewoon veel. Totaal vingen we 322 vissen met een gezamenlijke lengte van meer dan 80 meter!!!

Andermaal heerste er vandaag weer een uitstekende sfeer, waar ondanks de stenen en de gladheid de nodige buurbezoekjes werden afgelegd. Tom Pley liep zelfs het hele parcours nog af met bruine bonensoep!

Winnaar werd Arthur van Tienen die maar liefst 28 vissen en 644 centimeter aan de kant kreeg! Jammer dat hij niet meedoet met de voorselectie!

De winaar van de afgelopen wedstrijden, Kees Westdorp werd dit keer tweede met 528 centimeter,

op de voet gevolgd door Mischa Voskamp met 508 centimeter.

De grootste vis werd gevangen door Jan Kramer: een bot van 39 centimeter. Jan neemt daarmee ook de leiding in de kanjercompetitie!

De aanmoedigingsprijs ging dit keer naar een deelnemer van het eerste uur: Peter de Boeff. Daarnaast waren er nog prijzen voor de nummers 10, 20, 30 en 40: Erik Remijn, Henk Verlinden, Joop Geschiere en Arie van Hemert. En omdat er nu toch uitgedeeld werd ging iedere deelnemer met een mandje kakelverse eieren naar huis.

Om 01.30 (oude tijd) eindigde voor de meesten een geweldige avond en met een "Tot over twee weken!" werd een lange dag afgesloten.

Leo, Arjan, Gilles, Tom en Martin.

Het bericht van Jeroen Brand

Eindelijk weer een wedstrijd... Deze keer moest ik helaas alleen vanuit Eindhoven vertrekken, Kristel had geen tijd. Na een iets vroege aankomst nog maar enkele consumpties genuttigd en de anderen begroet.
Voor mij was het eigenlijk de eerste keer op de glooiing, en moest het dan ook meer van de adviezen van anderen hebben. Na nummer 15 getrokken te hebben (hoi, hoi, de eerste keer meten), maar rustig aan naar de stek gereden en de hengels opgetuigd. De eerste anderhalf uur bleef het bij mij een beetje stil, in tegenstellling tot bij mijn buurman Rob Slingerland. Ik zag al vis na vis bovenkomen en vreesde meer een resultaat waar ik op de PPGB me zelf ook vaak tevreden mee moet stellen. Maar bij Rob vielen de vangsten langzaam aan stil en ik begon zowaar te vangen. Dit kwam mede door dat ik mijn onderlijn had vervangen door een met grotere haken. Dit bleef doorgaan tot een drie kwartier voor het einde. Uiteindelijk toch weer 9 visjes weten te vangen die goed bleken voor een twaalfde plek. Voor mij weer een bijzonder geslaagde dag/avond met vis op een nieuwe stek. De tong mag alvast uit gaan kijken!!!
Tot de volgende keer op Vluchtenburg!!

Groetjes Jeroen

En de ervaringen van Peter de Boeff

Verslag of is het nou verslagen?

Hierbij mijn verhaal. Zaterdag 26 maart, de derde wedstrijd van de Eurovissers.
Deze vond plaats aan de stenen glooiing. Een voor mij wel bekende stek maar ik had er zelf nog nooit gevist. De vis zou daar redelijk kort onder de kant zitten, wat voor mijn wel welkom is i.v.m. mijn werptechniek. Helaas ging mijn broer (Jan #228 ) deze keer niet mee, dus was ik ook mijn navigator kwijt. Wel heeft hij mijn de route ingefluisterd.(was niet echt moeilijk) Onderweg werd ik ingehaald door Jan en Marian Hordijk waar ik dan ook makkelijk achteraan kon rijden. In The Pub verzameld en de plaatsen geloot onder het genot van een lekker bakkie koffie en dan snel naar de stek gereden. Alles wat je in het licht nog kan doen is meegenomen. Ik had NR. 32 geloot. Ik moet zeggen dat deze plek goed te bevissen viel, er was een mooi vlak stuk tussen de blokken. In de Pub had ik al van een paar jongens gehoord dat ze een paar dagen geleden (woensdag / donderdag ) goed hadden gevangen op deze stek. Het moest dus wel gaan lukken vanavond. Half acht het startsein en knalle maar dacht ik. In het eerste half uur geen stootje op de top dichtbij, voor mijn ver weg, het maakte niks uit.

Een ander onderlijntje misschien? En ja hoor, een mini wijting op de kant. Van de nul af, dat is voor mij het belangrijkste, verder maakt het mij niet uit. En natuurlijk moet het wel gezellig/leuk/leerzaam zijn, maar dat is het altijd. Er kwamen nog twee botten bij in het eerste uur. De rest van de tijd (drie uur dus) geen stootje meer gezien al mijn trucjes uitgeprobeerd maar helaas. Wel lekker bezig geweest en bovenal goed weer. Mijn vrouw belde met de mededeling dat het in Dordrecht regende en onweerde.
Na afloop terug naar de Pub waar de prijsuitreiking plaats vond. Tot mijn verbazing werd ik ook genoemd ik kreeg de aanmoedigingsprijs Iets wat ik best wel leuk vindt overigens,maar ook zonder deze prijs blijf ik toch graag komen hoor. Voor een ieder was er na vertrek uit de Pub ook nog een doosje met eieren. Al met al weer een zeer geslaagde avond. Jongens bedankt maar weer voor de voortreffelijke organisatie het was weer toppie.

Met vriendelijke groet, Peter #240

En het bericht van Arjan van Drunen

Zaterdagmiddag,samen met Jan Groenendijk al om half vijf in de pub, een uurtje te vroeg maar we waren niet de eerste die gearriveerd waren want er zaten er al een paar. Gelijk gezellig dus even bijpraten, en inschrijven. Om half zeven was iedereen op de stenenglooiing en begon iedereen met uitpakken van de spullen. Ik had nr 25 geloot en Tom Brasser 26 dus dat zou weer gezellig worden, vorige week was ik met Tom ook al wezen vissen op de stenenglooiing en toen won hij het van mij met 21 vissen terwijl ik op 17 bleef steken. Kans op revanche dus, maar al na een paar minuten hoorde ik een kreet naast me, "kijk de eerste bot is binnen" en ik had nog geen beet gezien, en dat duurde ook bijna en uurtje voor ik de eerste beet zag, toen ving ik ook mijn eerste wijting, en een gulletje volgde al snel daarna. Het volgende uur vingen we allebei niets, zowel Tom al ik waren van alles aan het proberen, dichtbij nog dichterbij maar wat we ook deden nergens vis te vangen. Ondertussen had ik al een belletje van Kees gehad dat hij er al een stuk of 6 gevangen had. Al balend maar weer ver weg geprobeerd en jawel daar kreeg ik weer beet, even wat lijn er bij gegeven en weer een paar tikjes op mijn top, binnengedraaid en dat waren drie wijtingen tegelijk, he he ik had de vis gevonden de volgende draaien kwamen er twee tegelijk binnen en zo ben ik uiteindelijk op zestien vissen gekomen, Tom had er .......... weet ik niet precies meer maar de laatste draai had hij ook nog een wijting. Tuur wist er 28 te vangen dus die werd met groot verschil winnaar en Kees werd tweede met 22 vissen en Micha wist er ook 22 te vangen. Kortom het is echt een wedstrijd geworden voor de mensen die echt ver kunnen werpen. Ik kijk nu al weer uit naar de volgende wedstrijd op de Vluchtenburg lekker gezellig op het strand. Want de glooiing is een wereldstek wat de vangsten betreft maar voor contact met anderen dat valt niet mee in het donker, al werden er toch nog veel bezoekjes gebracht bij de buren en veel gelachen. Arjan #8

En tot slot de rattenvanger van de Eurovissers: Aad Hooijmans

Een zomerse avond in maart

Een fantastisch mooie avond, geen zuchtje wind en een zomerse temperatuur wat wil je nog meer met een avondje ontspannen vissen, ik kreeg er zelfs een natte rug van, bedoel maar. Op de plaats van bestemming aangekomen wist ik eerst niet goed wat ik hiermee aan moest, ik moet zeggen dat ik in het begin niet zoveel lef had zoals de andere vissers om maar gelijk tussen de blokken door te stouwen naar voren om daar mijn stelling neer te zetten. Maar goed, ik moest er toch aan geloven en ben al stuiterend, glijdend en pootje verzuip me niet halverwege de blokken gekomen en heb me hier voor de rest van de avond geinstalleerd maar moest nog wel zeker drie keer terug naar de auto om nog wat spullen op te halen en dit onder het genot om nog even lekker twee keer op mijn bek te gaan. Voor mijn gevoel hadden de andere vissers daar minder last van, die gingen werkelijk als een stel hinde over de blokken heen, ik had daar zo mijn gedachten over, met andere woorden die jonge honden gaan der gang maar, het zal de leeftijd wel zijn. Op de plaats zelf ben ik nog zeker drie keer gevallen en iedere keer greep ik naar de driepoot , maar daar zijn die dingen helemaal niet voor gebouwd, hengel en driepot lagen dan te dweilen tussen de blokken, of ik viel tegen m’n emmer, en kon dan in het donker tussen de blokken de vissen weer bijelkaar rapen. Ik had dorst en trek, maar je gelooft toch zeker niet dat ik ooit nog mijn stekkie zal verlaten alvorens het eindsignaal zou worden gegeven. Dat betekende dat mijn koffiekan, bier en broodjes in de auto bleven staan. Want als je zo tussen de blokken staat dan is het al moeilijk genoeg om niet je evenwicht te verliezen, ik hield me dan ook met het werpen dicht onder de kant en het is dan ook absoluut niet bij mij opgekomen om een verre worp uit de mouw te toveren, met alle risico’s van dien. Zo halverwege de wedstrijd had ik al meerdere keren wat geritsel gehoord, en had me daar niet echt aan gestoord , maar toen dat geritsel ook nog eens begon te bewegen heb ik mijn hoofdlamp er eens op gezet en zag, op nog geen anderhalve meter afstand een enorme rat voor me staan. Heel voorzichtig heb ik toen wat stenen verzameld, en heb deze toen verplaatst richting rat. De rest van de avond kwam voor mijn gevoel van alle kanten geritsel en had eigenlijk te weinig aandacht voor het vissen en meer met het kijken naar, waar is die rat gebleven. Ik had ondertussen natuurlijk wel al een hele berg stenen verzameld voor het geval dat.

Mensen ik vond het ondanks die rat ervaring een fantastische avond, heb daarnaast toch weer een hoop opgestoken van de andere vissers, en wil alle mensen bij deze bedanken voor de organisatie.

Vriendelijke groet
Aad Hooijmans #778