Toen Arjan mij aan het begin van deze week vroeg een stukje te schrijven zei ik meteen “ja, dat is goed”. Maar gezien de uitslag en het feit dat ik de meeste van jullie nog niet ken, heb ik er toch wel een beetje moeite mee. Twee keer meegedaan en allebei gewonnen. Dat is natuurlijk hartstikke leuk. Helaas moest ik beide keren na de wedstrijd direct gaan werken. Ik ben nl. beheerder in een sporthal. De eerste keer moest ik zelfs een halfuur eerder stoppen. Jammer omdat het een mooie gelegenheid is om jullie wat beter te leren kennen, maar ik ben er van overtuigd dat dit in de toekomst wel gaat gebeuren.

Terug naar zondag waren, evenals het weer, ook de vangsten erg wisselvallig. Hoofdzakelijk steenbolk en kleine gulletjes, verder wat zeebaars en wijting. Door elkaar genomen; kleine vis rond de 20 cm. Ik viste zelf met een zg. K2 picker (4.25 meter) met een hele zachte top. Op de molen een gevlochten lijn. Met deze combinatie kun je namelijk de aanbeten het beste waarnemen. Een zeker zo belangrijke reden waarom ik met zo’n “zachte” hengel vis is, is dat die toch vrij kleine rondvisjes vaak maar net vast zitten in de bek en daardoor gemakkelijk losschieten. In gevlochten lijn zit geen rek en zo kan de hengel goed de klappen opvangen. Doordat ik een loodlift gebruik kan ik wat rustiger binnen draaien waardoor ook weer minder vissen verspeelt zullen worden. Ik zie sommige heel hard binnen draaien wat met zo’n loodlift hier eigenlijk niet nodig is. Tevens sla ik de vis nooit aan want dan ben je altijd te laat of te vroeg. Laat ze maar lekker hun gang gaan.Het zijn in de regel schooltjes en er blijf er vanzelf één hangen (of meer). Waarom ik dan toch beet wil zien? …om te weten of hij goed ligt. Heb ik na 5 minuten nog niet beet, haal ik hem eruit en gooi een andere afstand. Omdat ik dit keer zo dicht onder de kant moest vissen heb ik m’n lineclip gebruikt. Dat wil zeggen; krijg ik direct na het inwerpen beet haal ik nog 4 tot 5 meter draad van de molen en zet de lijn vast op de clip. Die 4 tot 5 meter extra is nodig omdat je de lijn nog moet laten afzinken na het inwerpen. Bij de volgende worp gooi je nagenoeg op dezelfde plek. Vaak vang je zo een aantal worpen achter elkaar vis en daarna ga je weer verder zoeken. Maak hem echter wel weer los anders krijg je een raar effect als je het vergeet. Het aas moet je altijd aanpassen aan de haak (of andersom). Met haakje 6 (de haakmaat die ik gebruikte) pak je een klein piertje. Rijg je er zo’n dikke wadpier op dan verzuipt de haak in de pier en zal de vis zichzelf nooit haken. Mijn grotere pieren strijk ik leeg zodat ze de helft dunner zijn zodat de haakbocht mooi buiten steekt. Bij een klein piertje is dit uiteraard niet nodig. Ik weet niet of jullie hier iets aan hebben. Wij vissen voor ons plezier is een uitspraak die ik veel hoor aan de waterkant. Geloof me, ik ook….. Ik heb overigens heerlijk gevist en als ik de volgende keer laatste word, heb ik het ook naar mijn zin want het blijft vissen! Je weet nooit wat daar onder water gebeurt en het geeft me iedere keer weer een kick om die hengeltop te zien bewegen. Daar staan we toch allemaal voor aan de waterkant?

 Tot de volgende keer!

 groeten, Kees Westdorp

 

En een bericht van Jos Kuijf # 774

Hier een paar sfeer foto's van afgelopen Zondag.Toen nog even de zon door
kwam.
Deze zijn van plaats 23 genomen,van links en rechts,en de controleur,en de
laatste
foto,sorry voor nummer 24 dat deze er niet beter op staat.
Ondanks bij het inschrijven dat het slechte weer was,en later in de ochtend
nog sneeuw,
daarna ook nog van de zon staan genieten.
Een leuke viswedstrijd ochtend gehad.
Ik heb geen een keer vast gezeten,en lekker staan vissen.
En petje af weer voor de organisatie.

Groeten van Jos#774

 

 

En een bericht van Aad Hooijmans

Veel geleerd en daarnaast toch een hele gezellige visochtend gehad.

 

19 februari mijn tweede viswedstrijd dat betekende vroeg uit de veren, van te voren de route ongeveer bekeken en de route beschrijvingen van de site eurovissers meegenomen. Om ’s-morgens in het donker in een voor mij totaal onbekende omgeving zoeken naar de verzamelplaats was op zich al een hele kunst. Maar desondanks toch de locatie gevonden en daar aangekomen kreeg ik toch wel even de kriebels, want er stond een stevige wind en het was bepaald niet warm te noemen. Vanuit de achterbak van een auto werden de inschrijvingen gedaan en de plaatsbepalingen vastgezet, overigens dacht ik wel even in de rij aan te kunnen sluiten zonder mijn winterpak aan te trekken maar daar kwam ik gauw op terug.

Voor alle zekerheid ben ik nadat ik me had ingeschreven maar even over de duinrand gaan kijken hoe de waterkant er uitzag, en ik moet zeggen dat het echt een prachtige locatie is waar ik zeker in de toekomst wel meer te vinden zal zijn.Aan een van de medevissers die bezig was met het uitdelen van aas vroeg ik waar ongeveer stek 39 te vinden was, Arjan, zo heette hij, vertelde mij dat ik naast hem zou komen te staan, en tegelijk vertelde Arjan dat je op deze plek moest uitkijken voor vastzitten, want er lag een kabel op enige meters vanuit de kant en je moest ook niet te ver gooien want dan zou je in de vaargeul terecht komen, waardoor het moeilijk zou worden om je spullen binnen te halen. 

Mooi, met dit gegeven naar de stek gereden en mijn spullen klaargezet om te gaan vissen.Voordat de wedstrijd begon had ik nog even de gelegenheid om met andere eurovissers te praten, en tevens natuurlijk ook de gelegenheid om te kijken met wat voor soort aas zij zouden vissen en de gelegenheid om ook even te spieken met welk materiaal zij aan de slag gingen.En van die laatste paar regels heb ik ontzettend veel geleerd, en daar wil ik toch nog even bij stilstaan, althans als het verslag niet te vermoeiend wordt.

Arjan had mij in het oor gefluisterd dat nummer 40 die direct naast mij stond Kees  Westdorp was en dat hij al 2 keer  Nederlands Kampioen was geweest, tja kijk met die informatie wordt je niet vrolijk, zeker gezien met de ervaring die ik zelf heb als wedstrijdvisser. Dus werd het voor mij aan de ene kant een hele goede leerschool , maar aan de andere kant voelde ik me toch wel een beetje vernederd gezien de uitslag.

Goed wat viel mij allemaal op.

Ten eerste zowel stek 38 als 40 hadden als aas witjes bij zich, zo te zien waren het een soort dunne langwerpige zaagertjes. Op de vraag waar kan je die kopen kreeg ik te horen dat ze duur waren en dat je ze ook zelf kon steken, en daar bleef het bij. Trouwens ik wil nog steeds weten waar ze gestoken danwel gekocht kunnen worden.

Kees had een emmer vol met van die witjes en die zwommen ergens in en die vloeistof daar moet iets speciaals in gezeten hebben, drank, medicijnen of ik weet niet wat, maar het was wel heel opvallend dat Arjan op geen velden na in de buurt van Kees kwam, terwijl hij toch met hetzelfde aas aan het vissen was, alleen bij Arjan zwommen ze niet in een bepaalde vloeistof en hij begrijpt het volgens mij nu nog niet.

Andere zaken die naar voren kwamen was dat Kees een soort karperhengel gebruikte en deze niet naar de waterkant stak , maar van de wind af, waardoor het topeind van de hengel rustiger op de wind lag, waardoor er een veel betere registratie kon worden waargenomen. Kees gebruikte mooie kleine haakjes nr. 8 zo te zien. Hij bleef daarnaast trouwens netjes droog in die regenbui, omdat hij achter zich nog een mooie grote paraplu neerzette.

Het binnenhalen van de vis ging bij Kees ook heel anders dan dat ik dat gewend was, hij sloeg niet aan zoals ik dat zou doen, maar hij sleepte de vis met enig gevoel van voorzichtigheid naar de waterkant, de manier waarop ik aansloeg, was de vis niet alleen al zijn tanden en kiezen kwijt, maar tevens het gehele binnenwerk waar deze aan vast horen te zitten kwam mee naar buiten, en dan wil ik het nog niet hebben over het gezegde hij laat nooit het achterste van z’n tong zien, dus met andere woorden niks aan de kant. Eigenlijk kreeg ik bij kees pas goed in de gaten wat er wordt bedoeld met wedstrijd vissen, in het begin toen ik die stekelbaarsjes naar boven zag komen had ik zoiets van, ja nu is het wel duidelijk, nu begrijp ik het wel, maar nu nog omzetten in de praktijk.

Ik wil het hier graag bij laten, maar niet voordat ik nog een kleine conclusie mag samenvatten. Ik heb veel geleerd van de mensen om mij heen, en dan met name van de kleine details, ik vond het erg gezellig om met zo’n grote groep gezamenlijk te vissen. Maar ik blijf wel in mijn achterhoofd houden dat elke wedstrijd anders zal zijn, dit afhankelijk van de soort vis, stek en het water, en dat betekent dat ik voorlopig nog heel veel zal moeten leren.

Tevens zou ik nog een antwoord willen hebben op de vraag waarom er aan de zeekant niet 2uur voor en 2uur na hoog water wordt gevist, omdat dan voor mijn gevoel de meeste vis te vangen isDaarnaast wil ik het bestuur van de  eurovissers bedanken voor de uitstekende organisatie, en uiteraard Arjan en Kees.Ik zou zeggen mensen bedankt en tot de volgende euroviswedstrijd.

 

Vriendelijke groet Aad Hooijmans # 778

 

 

En een bericht van Gilles Traas

 

 Gilles 

 

En een bericht van Bart # 764

 

 

En een bericht van Koos Hubbers