Eurovissers Zeebaarscompetitie

Gesponsord door :

.

Kampioenstrip 2007

9 juni 2008

Hehe, eindelijk gaat het door !

Na een aantal keren uistellen, gaat de trip der kampioenen dan toch eindelijk door. In alle berichtgevingen van het laatste half jaar stond dat we de trip zouden maken met de Bleu Whale uit Maassluis en dan op zo'n 40 mijl uit de kust op allerlei specimen zouden gaan vissen en dan met de voorkeur op grote baars. Helaas lag op de dag van actie de Bleu Whale nog in het dock i.v.m. verlenging en was de zbc commissie genoodzaakt een andere oplossing te zoeken ( want constant uitstellen is ook niet de oplossing ). Er werd contact gezocht met de firma Tritoncharters uit Scheveningen en deze bleek op 9 juni nog niet bezet te zijn. Leon heeft aan de schipper uitgelegt wat voor trip het zou moeten worden en schipper/eigenaar Pieter-Jan wilde daar graag gehoor aan geven. Zodoende stonden er op 9 juni 10 deelnemers te wachten op de laatste. Het wachten was nog op Stipo, welke naar later bleek door een miscommunicatie had staan wachten bij de BP. Geeft niets, want of je op een dag als deze nu 06.00 uur of 06.15 uur vertrekt zal de sfeer niet beinvloeden. Om kwart over zes gingen de trossen los en werd het ruime sop gekozen. Status van dat moment was veel zon en weinig golven, dus het zou een topdag worden. De schipper melde direkt naar 40 mijl te willen, omdat daar de beste vangkansen lagen. Uiteraard hadden we daar geen probleem mee, ondanks dat het een dikke 2 uur varen was. De stemming was opperbest en in het ochtendzonnetje werd er al wat tekst en uitleg gegeven door Ron. Dit duurde tot het einde van de dag. Goh, wat kan die man kleppen. Als hij eenmaal begint dan is er geen stoppen meer aan.

Het lijkt wel of Ron er geld voor krijgt, zoveel praat hij.

Ron geeft alvast de te verwachten maat aan. Nou, die zat er goed naast.

De Stiep had de taak op zich genomen de gehele dag te filmen.

Na een uur en een kwartier ging ineens het gas eraf en melde de schipper dat hij toch nog wel even een wrakje onderweg wilde proberen. Aangezien iedereen al opgetuigt was, was dat helemaal geen probleem. De Specialist II werd boven het wrak gemanouvreerd en alle onderlijnen, pilkers en shads schoten naar het wrak. Er werden aan alle kanten direct diverse vissen gehaakt. Ikzelf probeerde het met een paternoster met aas, maar dat leverde alleen kleine gulletjes op. Na wat aandringen van Leon om toch zeker een pilkers of een shad te gebruiken, werden ook bij mij de vissen groter. Aangezien ik een deltavisje als teaser gebruikte ving ik ook een aantal Pollakken.

 Prachtige goudglanzende vissen die een leuke sport gaven. Ik viste afwisselend met een bootstok en een spinlat. Vooral de spinlat geeft op de wrakken een prachtige sport. Na een aantal driften werden de vangesten minder en deelde de schipper mede dat we een uurtje verder gingen kijken op 45 mijl. Dat zou een groot wrak zijn dat hoog boven de bodem uit stak en waar hij veel van verwachte. Dus iedereen de spullen vastgezet en ging de gashendel ver in zijn vooruit. Na een uur ging wederom het gas eraf en lagen we dichter bij Engeland dan bij Nederland. Nadat de hoorn ging liet iedereen zijn vistuig weer zakken. Hier was het echt feest. Alle hengel gingen krom tot aan het wateroppervlak. Hier kwamen met grote regelmaat de prachtigste vissen boven. Sommige aanbeten waren van vissen die zo groot waren dat ze niet naar boven kwamen maar direct weer het wrak indoken, met gevolg dat je hem dan kwijt bent. Je voelt dan dat het echt een megavis is, welke je na een minuut kwijt bent door lijnbreuk.
 

 Ik stond aan bakboordzijde met links van mij Michiel. Michiel was volgens mij aan het voeren met pilkers en shads want alles ging naar beneden, maar dan zonder hoofdlijn. Toen ik even bij Stipo en Damian was wezen assisteren om de lijnen uit de knoop te halen, stond Michiel op mijn plekje. Op zich geen probleem, want ik denk dat een halve meter naar links of naar rechts staan, niets uit maakt. Michiel had misschien de hoop dan ook wat te vangen. Dus, hup je lijntje naar beneden en beet. Dat was gelijk mijn grootste van de dag ( 76 cm ). Ik vraag mij toch nog steeds af, of Michiel dat ook zo bedoeld had ? Voor de rest van de dag zijn we op dit wrak gebleven totdat het om 14.00 uur tijd was om de terugtocht in te zetten. De schipper gaf ons eerst de gelegenheid om de vis te strippen, wat op zich ideaal is, want daarna kun je relaxt achterover leunen en je hebt geen last van de golfslag. Na 2 1/2 uur varen met mooie verhalen en anekdotes van de Stiep kwamen we weer aan in Scheveningen. Nadat iedereen zijn spullen weer in de auto had gezet, werd er afscheid genomen. Ik kan niet anders zeggen dat dit een zeer geslaagde dag was en wil ook de schipper hartelijk danken voor de goeie verzorging.

Groeten Theo # 48

 

Onderweg naar de visgronden.

Zal ik nou wel of niet gaan vissen vandaag ?

Het verslag van Bert van Rij

Maandag 9 juni zou het dan weer gaan gebeuren, de wrakkenstrip van de eerste 10 van de zeebaars competitie. Helaas was ik niet bij de eerste 10 geeindigd, maar door dat er een aantal afvallers waren mocht ik toch mee. Zondag avond vroeg naar bed en maandag morgen om 4.30 uur opgestaan, snel even wat eten, koffie zetten en naar de haven van Scheveningen. Gezien de geringe hoeveel heid verkeer was ik daar al om vijf over vijf. Veruit de eerste dus, maar goed mijn spullen alvast aan boord gezet en nu maar wachten op de anderen na een half uurtje volgde Theo, en al spoedig daarna de rest. Voordat we uitvoeren eerst de hengel opgetuigd met een gul patenoster met twee haken waarop ik rood en oranje achtige inktvisjes had gezet en hier onder een  een lood pilker van 250 gram.  Om kwart over zes voeren we met de Specialist 2 de haven uit, op naar het eerste wrak wat op ongeveer twee uur varen lag. De eerste inworp was direkt raak, een klein gulletje van 40 cm, deze was gelukkig mooi gehaakt dus deze kon weer terug. De tweede en derde drift waren beter twee gulletjes van rond de 60 cm. Opvallend was dat ik ze alle drie op de pilker ving terwijl ik tijdens voorgaande wraktrippen helemaal geen succes met die pilkers had. Vreemd genoeg ving de pilker alleen als er iets boven hing, ik het het nog een tijdje zonder de gulpatenoster en inktvisjes geprobeerd, maar dat leverde geen vis op. Op dit eerste wrak hebben we denk ik anderhalf a twee uur gevist, dit leverde mij rond de 10 gullen op, en verspeelde hier evenveel onderlijnen.

Omdat de stroming er uitwas en we geen vis meer vingen zijn we hierna naar een tweede wrak gevaren op nog een uur varen. Daar was het pas echt feest, alle hengels stonden bij de eerste inworp krom. Zelf had ik de eerste driften weinig geluk, tot twee maal toe een zware vis er aan die het wrak in wilde en daarbij mijn lijn kapot maakte, wel balen, heb je er een grote aan dan krijg je hem er niet uit. Op zich is het verspelen nog niet zo erg, maar er gaat zoveel vistijd verloren met het knopen van die nieuwe lijnen. Na de eerste twee mislukkingen kon ik toch weer een visje vangen, waaronder een nieuw persoonlijk record van 75cm. Op een gegeven moment ben ik de tel kwijkt geraakt, maar ik denk dat ik er  rond de 15 a 20 gevangen het, waarvan maar een paar kleintjes, de meeste vissen waren boven de 60 cm. Voor de terug reis kregen we van de schipper de gelegenheid om alle vis nog even schoon temaken en kon de 2.5 uur durende terugreis beginnen. Om 16.30 uur waren we weer terug in Scheveningen met een verbrand gezicht  een ongelofelijke ervaring rijker. Echt een superdag gehad, ook erg veel gelachen om met name Stipo, die met zijn verhalen toch iedereen weer weet te vermaken. Ik ga zeker mijn best doen om bij de eerste 10 van de ZBC te eindigen, om zo te proberen om volgend jaar weer mee te kunnen. En alvorens af te sluiten wil ik toch even de ZBC commissie bedankten voor de organistatie.

 Bert#168

De hele dag dikke maatjes. Leon had ook wel oordopjes in.

Als je aan mijn kist komt met geheime wapens, ken je lache. Nou dat hebben we met Stipo.

Zoek de verschillen.

 

Het verslag van Damian Berben

Ik kreeg vorige week een prettig bericht van de zeebaarscomissie of ik 9 juni mee wilde met de boot mbt de uitslag van de zeebaarscompetetitie 2007. Er hadden een aantal toppers van vorig jaar afgezegd en aangezien ik mij ook vorig jaar in de prijzen had gevist stond ik op de lijst van reserves. Daar zeg ik natuurlijk geen NEE tegen. Om kwart voor zes aangekomen in scheveningen en de sfeer zat er gelijk goed in. Lekker ontspannen en er werd wederom veel gelachen. Er werden zo her en der vangsttechnieken uitgewisseld en ik geloof dat Ron # 467spekkoper was met zijn geheime kunstaasjes. Stipo # 97 voegde zich als laatste bij de groep. Toen ook hij aan boord was geklommen konden we vertrekken. Het weer was prachtig, bijna geen zuchtje wind. De echte bootcracks waren vol lof. We gingen gelijk erg ver. Na ruim 2 uur varen was het dan eindelijk zover. De toeter ging en we konden beginnen met vissen. De vangsten begonnen wat stroef voor mij. maar Bert, Jan en Leon stonden gelijk met een kromme top. Toch geweldig om te zien. Ik had na 2 driften nog niets. Ik viste met muppets. Maar gelukkig had ik een ervaren visser als Stipo naast me staan die me uitlegde hoe het moest aangezien ik weinig ervaring heb met het bootvissen. Na een tijdje kwamen ook bij mij de eerste gullen boven. Eindelijk en wat een heerlijk gevoel. Dit is echt niets vergeleken met de gulletjes uit de waterweg. Ik was haast vergeten hoe sterk een kabeljauw eigenlijk wel niet is. Er werd redelijk gevangen maar het was niet echt wild. Wel werd er een grote verscheidenheid aan vis gevangen. Kabeljauw/ rode poon/ makreel en pollak. Er werd door een aantal vissers bewust op pollak gevist en met succes. Huub # 1080 had een prachtexemplaar maar ook Kevin Buitjes mocht zich rijk rekenen tot de gelukkige met een prachtige rode poon.

Michiel # 164 had ruzie met het wrak en Stipo liet mij zien hoe te vissen met een pilkertje van 75 gram en vangen dat ie deed. Na een paar uur vissen werd er besloten om naar een ander wrak te varen dat 13 mijl verder lag. Onderweg naar het wrak hebben we met zijn allen de vis schoongemaakt en gelijk in het ijs gezet. Aangekomen op het volgende wrak en tevens het laatste wrak ging het gelijk los vanaf de eerste drift. Op een gegeven moment stond iedereen met een kromme top. Prachtig gezicht. Het was zelfs zo erg met de vangsten dat menig visser zich bedacht om weer mee te doen met de zeebaarscompetitie. Hahahahahaha!!! Stipo nam de verantwoordelijkheid op zich om naast het vissen ook te filmen en zette een set neer waar Steven Spielberg jaloers op zou worden. Jurasic Park was hier niks bij. Of toch wel............... shit batterij bijna op. Geeft niks Stipo, vissen is uiteindelijk toch leuker. Na bijna 2 uur gevist te hebben op dit wrak zijn we gestopt en zijn we teruggevaren. Heren van de zeebaarscommissie... dit was een dag die ik niet snel zal vergeten zoals Sjaak # 2 al voorspelde. Heerlijk genoten van het vissen en het vangen van mooie kabeljauwen. Iedereen heeft het erg naar zijn zin gehad. Mijn dank hiervoor. Naast de goede vangsten en het mooie weer was het vooral een ontspannende dag met veel LOL onderling en ook voor de minder ervaren mensen erg leerzaam. Volgende keer toch maar met een pilker vissen :-)))

 

Gegroet Damian # 954

Het verslag van Miciel Janssen

Maandag 9 juni was het dan zover, ik mocht mee met de Specialist II naar de wrakken omdat een aantal andere prijswinnaars verhinderd waren. Omstreeks 5.45 uur was ik ter plaatse in Scheveningen waar ik een aantal mensen zag staan met de mond open van verbazing omdat ik op tijd was. We zouden pas om 6.15 uur vertrekken, dus eigenlijk was ik veel te vroeg. Nadat ik mijn spullen aan boord had gebracht was het wachten op Stipo die voor nop had staan wachten op zijn taxi en alsnog op eigen kracht en met blauw zwaailicht naar Scheveningen had moeten scheuren. Stipo heeft zo zijn eigen methoden om op geheel sportieve wijze zich te wraken zoals zou blijken tijdens de terugtocht vele uren later. Eenmaal kompleet en buiten de haven ging het volgas en vlogen we in rap tempo over het water op weg naar het eerste wrak. Na de toeter vlogen er 11 onderlijnen over boord en al meteen stonden de meeste hengels krom. Mijn hengel stond het kromst van allemaal maar dat kwam omdat ik het wrak had gehaakt. Al gauw zou blijken dat ik daar bijzonder getalenteerd in was. Daarom heet het denk ik ook wrakvissen en niet wrakvangen, want vangen deed ik niets. Op een gegeven moment was ik dermate zelfverzekerd van de afloop van het te water laten van mijn onderlijn dat ik niet eens meer de moeite nam om deze vast te knopen aan mijn hoofdlijn. Plons en tot nooit meer ziens wat het devies. Ik zag Theo nog met verbazing naar mij kijken, maar hij was dan ook niet geheel op de hoogte van de situatie. Bovendien viste hij met vijf haken, dus wie is er dan gek? Ik zag Damian aan mijn linkerzijde een keer worstelen met drie flinke gullen van 60+ cm aan z'n drie muppets en dat was al een beste materiaaltest tot op het randje.

 De schipper gooide ook af en toe een pilker overboord en ving op dit wrak de grootse gul van de dag, ik denk dat die toch zeker 90 cm was.

Maar goed, behalve ik ving iedereen goed vis waaronder ook enkele pollakken en twee flinke rode ponen.

Het was zelfs zo erg dat Leon me kwam helpen, ik voelde al mijn talent wegvloeien en stond met lege handen toe te kijken hoe Leon een van zijn pilkers professioneel aan mijn hoofdlijn vastknoopte, overboord slingerde en aan het wrak haakte. Hij had dus ook ineens talent, zou het aan mijn hengel liggen? Bovendien knapte mijn dyneema hoofdlijn zo'n 100 cm onder mijn hengeltop dus ik was ook gelijk verlost van zo'n 40 m van die ellendige hoofdlijn. Daarna kreeg ik een shad van Leon en deed hij me voor hoe daar mee te wrakvissen, waarvoor dank. Dat was veel moeilijker want ik kreeg geen enkele aanbeet van het wrak meer. Gek genoeg ving ik opeens wel een aantal vissen, een pollak kwam als eerste boven, gevolgd door een paar gullen en ook een makreel. Maar het onvermijdelijke is onvermijdelijk en dus hing ook die shad op een geven moment weer aan het wrak en dat was exit Mr. Shad. Omdat de stroming er inmiddels uit was, ben ik weer met mijn paar overgebleven pilkers aan de haal gegaan en kreeg op een geven moment een harde knal. Ik werd gelijk enthousiast en begon te pompen en te draaien. Pang! Weer mijn hoofdlijn geknapt en weer zo'n 1 m onder de top. Hoera, weer 40 m van die ellendige dyneema kwijt en ook weer zo'n mooie spiksplinter nieuwe Ultimate Baltic Pilker foetsie. Maar even later gebeurde er iets moois. Theo en Huub visten mijn geknapte lijn weer op, terwijl ze tegenover elkaar stonden aan weerszijden van de boot. Door de warboel werd mijn onderlijn in tweeën geknipt en kwam bij Theo mijn teaser aan boord en Huub was zo vriendelijk om mijn pilker met een flinke gul eraan in bedwang te houden zodat ik dan toch eindelijk zelf ook een mooie vis mocht landen. Vanaf dat moment werd alles beter. Ik ving minder wrak en meer vis en toen we eenmaal verkast waren naar het tweede wrak kon het niet meer stuk. Iedereen ving goed vis, ook ik. Zelfs een zandspiering van 25 cm kon mijn pilker niet weerstaan en volgens mij zag hij er een partner in want hij had zich er een beetje omheen gekruld en zich met zijn buik aan alle drie de haken van de dreg gehaakt.

Tja, de natuur is hard. Dit was ook nog eens een nieuw clubrecord boot maar zo'n 20 minuten later ving Damian op dezelfde wijze een zandspiering van 27 cm en was mijn record al weer verbroken.

 Uiteindelijk zat mijn koelbox helemaal vol. Aan boord hebben we de vis gestript en de volgende dag heb ik alles gefileerd en kwam ik uit op 8 kilo kabeljauwfilet. Ik heb wel eens minder gevangen... Ondanks de moeizame start is het een fantastische dag geworden en ik wil iedereen bedanken voor de gezelligheid aan boord.

Hoe moet ik zo'n grote kist nou vol krijgen ???

Groeten, Michiel #164

Het verslag van Stipo Jovic.

 

Gaat je telefoon tijdens een vergadering en wil je hem verstoord opnemen met een "IK BEN BEEEEEEZIG" , blijkt Theo aan de andere kant van de lijn te zitten met de vraag of ik mee wil gaan met de Specialist II, daar er afvallers waren onder de 10 besten van de zeebaarscompetitie.
Of ik mee wil? OF IK MEE WIL??
Tuurlijk wil ik mee, jemig wat een mazzel zeg.
Dus maandagmorgen vroeg om 4 uur het mandje uit en met bonkend hart en een volstrekt afgeladen viskist en met teveel materiaal naar Scheveningen.
Had me voorgenomen om minimaal een vol uur te filmen, maar helaas bleek dat er kennelijk iets met mijn oplader loos is, zodat er niet meer is dan 10 minuten materiaal.

 

Is een klein beetje de Jan van Laarshow geworden, hahaha.
Deze viste net als ik met een baarsstok en trok er op ieder wrak bij voortduring mooie gullen uit, tja wat wil je dan.
Je filmt toch de visser met de mooiste vissen, niet dan?

 

Troost jullie jongens, iedereen staat erop met een mooie vangst (mag ik speciale aandacht voor de duidelijk non-verbale houding van Theo als hij een joekel verspeeld op de baarsstok?) en al is het maar 10 minuten, iedereen krijgt van mij een DVDtje met deze beelden die goed weergeven hoe de visserij was.
Was werkelijk een fantastische dag, goede boot, veel vis en geweldig gezelschap.
Kortom alle ingrediënten voor een TOPdag!!
Helaas moest ik de volgende dag voor 2 dagen naar een cursus, zodat ik genoodzaakt was tot 23:00 de door mij gevangen vissen te fileren.
Ik was dus helemaal verrot.
Goede tip voor diegenen die volgend jaar meekunnen, neem een stevige baarsstok mee van pak um beet 75-125 gram.
Plak er een klein pilkertje onder van 75-100 gram en hoppa! Je zit in de vis en kunt op een veel sportievere en leukere manier vissen dan met een ware pook.
Rest mij nog de ZBC te bedanken voor de uitnodiging en reken maar dat ik mijn best ga doen mij dit seizoen zelf te kwalificeren.
 
Stipo#97

 

Het verslag van Jan van Laar.

Vandaag was het genoegen mijnerzijds om als nummer 13 mee te mogen doen met de vistrip van de kampioenen. Het beloofde een prachtige dag te worden met zon en weinig wind. 's Nachts werd ik elk uur wakker om maar niet door de twee wekkers heen te slapen. En gelukkig met een karrevracht aan rotzooi op tijd gearriveerd. Daar waren de andere
gelukkige mannen. Een gezellige boel, iedereen (maar vooral Ron, Stipo en Leon) zat vol met goede ideeën hoe de vis aan de haak te slaan. Dus eigenwijs als ik altijd ben, een dikke shad aan de zeebaarsstok met 15/100 powerpro erop. Toen we na een rokerige tocht van twee uur op de plek arriveerden bleek dit een gouden greep; bij vrijwel elke
tewaterlating zat er een gul op de shad, maar ook op de teaser! Ze beten zo lekker dat zelfs het wrak niet bereikt werd en in eerste instantie er niets verloren ging. Dit was later wel anders, maar het ging erg lekker en steeds beter. Na 15 vissen op het eerste wrak ben ik de tel kwijt geraakt, terwijl het tweede wrak nog veel beter met nog dikkere vissen was. Overal stonden de stokken krom en hoorde je kreten van verrukking als er weer een bonkend aanbeet werd gescoord of er een dikke vis aan boord kwam. Of gevloek als er weer een hele dikke niet te houden was en in het wrak zwom. Het zonnetje, bier en vergezellende Noordse Stormvogels en Jan van Genten en de lol die we met zijn allen hadden deden de rest. Het was een fantastische dag, met als hoogtepunt de uitgeruimde intestinale delen die Ron onder zich plaatste! Om nooit meer te vergeten. Ik vond het waanzinnig geslaagd, gezellig en bovenal mooi om er weer eens lekker op uit te zijn en daarna het NL elftal Italië te zien afdrogen. Mag van mij wel meer gebeuren.Het organiserend commitée
wordt hartelijk bedankt, Stipo voor de fraaie video, iedereen voor de gezelligheid en hopelijk tot volgend jaar!

Jan
 

 

Verdere info en foto's volgen