Zeevissen in de Europoort

Ook vandaag stonden de deelnemers van de 3de zeebaarscompetitiedag te trappelen om te gaan vissen. Dus, zodra men zich had ingeschreven vertrok men. Zelfs de mensen die nog aan een kopje koffie zaten, kregen niet de kans om daar van te genieten maar werden meegesleurd door de maat. Vismaat Leon reed met Joop mee terwijl ik nog even wachtte op de eventuele laatkomers. Maar na een kwartiertje kon ik het ook niet meer houden en vertrok naar het Hartelkanaal. Tot mijn grote verbazing was ik daar de enige, maar na een half uurtje werpen bleek waarom. Veel wind en geen beet. Dus terug naar de landtong om daar wat meer met de wind in de rug te staan.. Ondertussen belde Leon, dat het bij hem helemaal los ging en dat hij er al 5 had gevangen. Dus dan is de keuze snel gemaakt en als een speer bij de heren gevoegd. Leon zou even wat ruimte maken door ff een paffie te gaan roken en Joop reikte direct een geďmporteerd shadje aan. Doe deze er maar aan want dit is een killer zei hij. Zo gezegd zo gedaan en met een zwiep de killer richting midden van de waterweg getransporteerd. Alleen was de gehanteerde techniek niet helemaal zoals Joop dat graag zag. Het kon wel wat minder hard met de smijten, de lijn op de juiste manier strak zetten en je hengel met de lijn mee laten volgen en BOEM, alsof hij de baars erop dirigeert. Hangen !!!

Kijk dan ben je zo'n man wel ff dankbaar als je met de eerste worp een baars van 52 cm vangt. In eerste instantie wil je hem wel zoenen, maar bij nader inzien vonden we dat allebei maar niks. Zoals bekend, ben ik altijd al blij met 1 vis en ben dus op strekker gaan zitten en met een biertje gaan nagenieten. Leon ging daarna gewoon weer door met baarzen tekkelen totdat het echt helemaal stil viel en we besloten nog even op de punt van de Landtong te gaan kijken. Het leek daar de Coolsingel op een drukke zaterdag wel.. Ik heb hier nog even gestaan en een teleurgestelde Joop Geschiere gadegeslagen. ( komop Joop, blijven proberen, het gaat een keer goed komen ). In de tussentijd was ik al gebeld door Jan van Laar, dat hij een dikke tachtiger had gevangen. Om 17.00 uur was ik weer terug bij de Veerheuvel om de meting te verrichten. Rond 17.15 uur kwam Jan aan met een heel klein koelboxje. Hij is dus of goochelaar of had gelogen tegen mij. Geen van beide want er zat echt een baars in van 83 cm. Proficiat ! Het zal wel in de familie zitten, want zijn zoon heeft in het 2de zeebaarsjaar ook aan het begin een vis gevangen waarmee hij de hele competitie bovenaan heeft gestaan. Het was dus voor sommige mensen een topdag en voor anderen een teleurstelling. Maar als je volhoud dan komt het vanzelf goed.

Ondanks het feit dat ons Nederlands elftal uit het tournooi was geknikkerd en de weersvoorspellingen nu niet echt optimaal waren hadden zich toch nog zo'n kleine 30 deelnemers gemeld voor de 3e zeebaarswedstrijd. De dag ervoor was ik nog met mijn boot geweest en de vangsten waren net zo belabberd als de resultaten van het Ned. elftal. Maar goed iedere dag is nu eenmaal weer anders en juist dat maakt de zeebaarsvisserij zo spannend! Samen met Leon trok ik naar een relatief korte strekdam. De eerste worp van die "kleine schavuit" leverde direct al een valshaker op die er met shad en al vandoor ging!Waarschijnlijk ging het om een grote diklipharder. Effe daarna was het alweer raak en ging Haagmans de strijd aan met een behoorlijke vis. Je had zijn gezicht moeten zien toen bleek dat het een prachtige snoekbaars was i.p.v. zijn zilveren neef.

Mijn 4e worp leverde wel een zeebaars op en ook de volgende worp van Leon was goed voor een maatse zeebaars. We stonden dus op de lijst en dat was de opzet nietwaar! De wind was inmiddels toegenomen tot een dikke 6 maar kwam gelukkig voor ons uit de goede (zuid-west) hoek. Nadat Leon zijn 6e zeebaars had weten te landen belde hij onze gastheer Theo op die op zijn beurt a la Schumacher, vol gas richting stek kwam gekanjerd! Ik gaf ook hem een speciaaltje en ja hoor ook Theo's eerste worp leverde een mooie maatse vis van effe 50 cm. op. Nadat de vis was onthaakt besloot Theo eerst even uit te rusten en zich te goed te doen aan enkele versnaperingen. Na enkele afzwemmers (echt zware vissen die echt niet te houden waren) konden we de stand opmaken. Leon had 9 zeebaarzen terwijl mijn teller stopte bij 3 maatse vissen. Omdat de stroom weg viel besloten we nog even naar de kop van Rozenburg te rijden maar ook daar was het helaas niet geweldig. Wel ving Leo, de winnaar van de vorige wedstrijd, nog een aantal kleinere baarzen aan de steurkrab. Nadat alle vissen waren gewogen en gemeten bleek de vis van Jan van Haar er flink in te hakken. Ga maar na ruim 5 kilo en 84 cm. lang.

Dus moeten we er de volgende wedstrijd extra gemotiveerd tegenaan om de schade enigszins te kunnen beperken. Mannen bedankt het was weer eens een supergezellige dag! Op naar de volgende wedstrijd.

groet, Joop Folkers

Het verslag van Leon van Hagen

Wedstrijd 3 begonnen met een 0 op de teller, het was zaak daar dus eerst vanaf te komen. Na de inschrijving meteen bij Joop #461 in de auto gesprongen, we hadden even haast ivm een mooi stukje tij wat we perse af wilden vissen. Normaal gesproken doen we niet geheimzinnig over onze stekken, maar dit strekkertje was een favorietje van Joop en die wilde dat ook zo houden, logisch ook, want je kon er maar met hooguit 2 man vissen en het is toch een flink eind voor niks lopen als er al anderen op zouden staan.

Eerste worp gelijk een hele dikke vis, alleen waarschijnlijk een vals gehaakte dikke harder, "knap" zei mijn lijn, vis pleite!

Ik had van Joop een paar nieuwe kunstaasjes gekregen die hij had geimporteerd, wat een prachtige shads waren dat zeg! Ik probeerde nu een witte en de volgende worp gelijk weer KABOOM, eenmaal een baars van zo'n 2 kilo, alleen de verkeerde, het was een snoekbaars.

Joop kreeg ook een dreun en landde kort daar na de eerste mooie zeebaars van ca 50 cm. Ik ving er daarna ook gelijk een paar achter elkaar en had het werelds naar mijn zin. Ik belde Theo #48 en die kwam gelijk onze kant op, ik besloot even te gaan lunchen en Theo nam mijn plekkie in. Eerste worp van Theo was ook gelijk raak, ook een mooie van ca 50, hij ging totaal uit zijn kubus!

Mijn totaal kwam daar op 9 zeebaarzen(ook kleinere die allemaal terug zijn gegaan) en 1 snoekbaars. We besloten om nog ff naar de kop van de landtong te gaan en daar stonden meer wedstrijddeelnemers, enigzins met wisselend succes. Ik ving daar nog een klein baarsje maar Leo Lagendijk stond er regelmatig wat te vangen op de steurgarnaal. Inmiddels was bijna iedereen telefonisch op de hoogte dat de te kloppen maat vandaag boven de 80 cm zou liggen, Jan van Laar had werkelijk een schitterende vis te pakken op de maasvlakte. Het werd een gereken bij de Veerheuvel toen we eenmaal terug waren en er mooie baarzen werden aangeboden zoals die bv van Hubert v Zetten. Leo Lagendijk pikte net de 3e plaats voor mijn neus weg omdat zijn baars 60 gram zwaarder was dan de mijne, hoewel ook 2 cm korter. Daarmee zette Leo zich stevig in het zadel in het totaalklassement, voor de rest is het vandaag aardig door elkaar gegooid, volgende week voor iedereen alweer een herkansing gelukkig, tot dan

gr Leon #1

Het verslag van Jan van Laar

Eindelijk was er weer een dag, dat ik met de zeebaarszoekdag vissen mag. Het was een ingewikkelde organiseerpartij; begonnen met Marietje en haar voetbalelftal op de camping in Burgh-Haamstede. Het was wel moeilijk om niet daar 's avonds even asociaal de hengels in de Oosterschelde te gooien, maar Oranje speelde, dat compenseerde...... Affijn, 's morgens naar de Grevelingen voor steuren; zo gepiept. Na aanmelding op naar de glooiing. Vanwege eb en wind mee altijd lekker vissen vind ik. Het voordeel daar is dat je eigenlijk altijd wel wat vangt en het heel erg groot kan zijn. Bij de blokken aangeblibberd ging de shad te water. Er was wel wat aan het jagen, maar vooral Fint leek het. Ook was het water erg troebel, dat beloofde niet erg veel goeds. Na 10 loze minuten zonder beeet, met het verslagje van Leon's zeebaarsboottripje en Joops resultaten op de pier van HVH in mijn achterhoofd, knoopte ik een haringpilkertje met gatortail erachter aan de voorslag die ik nu eens niet van amnesia 13kg, maar een wat dunnere 15 pondslijn, had voorzien. Na een paar redelijk verre worpen werd dit ook al een beetje saai; geen tikje, alleen de finten die tegen de lijn of pilker zwommen. Om mij heen werd ook niets gevangen wat op baars leek. De aandacht verslapte al wat, toen oppeens HET gebeurde! Een ongelofelijke knal, het leek wel of er een rotsblok aan de lijn zat. Maar wel eentje die bewoog, want in no time was er 30 meter van de spoel getrokken. Enkele bonken en toen viel het stil. De vis zwom naar me toe kennelijk en ik kon wat lijn innemen alhoewel het wel erg zwaar was er moest een serieuze dame aan de andere kant zitten! Echter al snel begon de slip weer te gieren, gelukkig hield alles het goed, maar mijn net nieuwe Shimano Sustain 5000 (net iets te
klein en maar van 150 yards 15/100 power proline) begon wel erg snel leeg te lopen! Dan in godsnaam de slip maar iets vaster. Na 10 enerverende miuten met veel geweld van beide kanten kwam er in de verte eindelijk iets boven, schuddend met een dikke kop keken twee boze ogen mij aan om weer snel een duik de andere kant op te nemen. Van wat ik
kon zien was het inderdaad een grote vis, keurig diep gehaakt. Na een tijdje kwam het moeilijkste gedeelte; zorgen dat er geen rots tegen de strak gespannen dunne voorslag zou komen. Dat lukte gelukkig, met waadpak kon ik er goed bij en was de vis binnen. Ik wist meteen dat het een goede kandidaat voor de dagprijs zou worden, want zo dik had ik ze nog niet zo vaak gezien van de kant. Helemaal trillend van de adrenaline de vis in de koelbox gepropt, die daar helemaal niet voor berekend was, maar toch in de pocket!

Het verdere vissen was eigenlijk niet nodig, lukte ook niet, nergens mee. Ik begreep van Ron dat er een school zeebaars ver voorbij de glooiing trok waarvan er enkele nog zijn gevangen. later op de dag nam de wind zo toe en draaide ook door naar het wat ongunstigere Westen, toe dat ik maar even naar het Hartel ben gegaan. Ook daar niet veel soeps, alhoewel er toch nog een zeeforelletje (danig gehavend overigens) de steurgarnaal niet kon weestaan.

Altijd leuk, ook de gezichten van de jongens toen ze de kleine koelbox zagen en daarna wat eruit kwam. Kortom, weer een geslaagde zeebaarszoekdag wat mij betreft, maar het bljift altijd heerlijk om op/ bij zee te zijn ook al vang je niet altijd even goed. Dat de waterweg wel goed was bleek uit de mooie vissen die Leon, Joop en consorten wisten te verschalken. Toch bleek 84cm en 5kg ook voor deze cracks te taai.

Mijn dank gaat niet alleen uit naar de zeebaarsgoden die mij kennelijk goedgezind waren, maar ook naar de organisatie die ons weer op weg wees, alhoewel die superstek op de waterweg vooralsnog onvindbaar is!

Groetjes, Jan

Het verslag van Stipo Jovic

Jaaaaaaaaaaaaa, wakker worden. Vandaag op de baars!

Kloppend hart, extreem gevulde kist met allerlei zooi, berg hengels, kortom.............vandaag gaat het gebeuren!

Krijgen we voor ons vertrek naar het water van Theo nog een paar bakjes steurkrabben en van Joop een handje jigkoppen met shads en samen met Sjaak en Arno is het dan racen naar de Amazonehaven.

Daar moet het gaan gebeuren.

Nog voordat we daar waren werd ik al door Joop gebeld dat zowel hij als Leon er al twee op de kant hadden liggen.

U begrijpt dat wij toen dachten, oké............. de baars is los.

Ongeveer 5 minuten voordat wij daar arriveerden was Hubert van Zetten met zijn pa aangekomen en hun hengels lagen net uit.

In no time trok Hubert er een fraaie baars uit,

dus ons geloof in de berg baarzen die we wel even zouden vangen groeide alleen maar, zeker toen ik een scholenbaarsje zag "slaan" naar de door mij binnengedraaide steur onder de dobber.

Nu was de realiteit helaas anders, wat we ook probeerden, niks nakkes nada meneer.

Nog rondgereden (zoals een berg anderen, hahahaha) op zoek naar een iets minder winderige stek, Hartelkanaal geprobeerd, nee hoor..........niets mocht baten.

In het Hartelkanaal wist een stern zich in de lijn van Rob #50 vast te vliegen en ik mocht Rob helpen de ontstemde vogel te bevrijden die daarna geďrriteerd piepend wegvloog.

Helaas konden wij niet blijven tot het einde van de wedstrijd, waardoor ik dus ook niet wist hoe deze was afgelopen.

Zelf dacht ik dat Hubert vandaag ZIJN slag had geslagen.

Ik had echter buiten de waard, in casu Jan van der Laar, gerekend.

Je zou bijna zeggen "who else ? ".

Wat een bak van een vis zeg, super!

En nu nog maar een paar daagjes wachten tot de volgende wedstrijd, dan hoop ik me toch eindelijk op de lijst te laten plaatsen, althans ik blijf hopen.

Strakke lijnen, Stipo #97