Introductie
Het is een gek gezicht, als je aan het ankervissen bent in de buurt van een wrak en er komt iets roods boven water! Dat het geen -rode- poon is zie je al snel, maar wat dan? Het blijkt het bekendste lid van de familie der zeebarbelen te zijn: de mul. Een raar beestje, door zijn kleur, maar vooral door twee hele lange baarddraden. De zeebarbelen komen eigenlijk veel meer in warme zeeën voor en de mul vindt bij ons dan ook de noordgrens van het verspreidingsgebied. Meestal zijn het exemplaren afkomstig uit door de zeestroming meegenomen eitjes. Het is een uiterst smakelijk visje, alhoewel je dan even niet moet denken om een koikarper te pakken te hebben. De rode mul leeft in kleine scholen.

Biologie

Maximale lengte	circa 45 centimeter     ( 43,2 cm)
Maximale leeftijd	10 jaar
Paaitijd	Mei-juli in Het Kanaal
Voedsel	kleine bodemongewervelden
Leefomgeving	Op harde bodems tot 100 meter diep
Uiterlijke kenmerken	Lid van de zeebarbelenfamilie. Roodoranje kleur, lengtestrepen op het lichaam en twee lange baarddraden
Vangstperiode	Juli-augustus

Vangsttechnieken

Meldingen van mul, gevangen vanaf de kant zijn niet bekend. In hoofdzaak gaat het om exemplaren die worden gevangen in de buurt van wrakken. Dan wordt gevist met kleinere haken en aas.

Fotogalerij

Leon #1 ving deze 36 cm. grote mul op kunstaas, voorwaar een uitzondering. Maar op 1 juni 2007 op de verre wrakken een welkome vangst!

Deze mul werd gevangen door Harry, chaffeur van Jeroen #302, die met een ploegje uit Eindhoven op 7 juni 2003 de wrakken onveilig maakte. De vis bracht 27,5 centimeter op de meetlat.

Roger Goossens #353 met een mooie zeebarbeel van 34,5 centimeter, gevangen op 14 juni 2003 in Belgische wateren.