Introductie
De houting is een vis die hoort bij de Salmoniden, waartoe ook de (zee)forel en zalm behoren. Het beste kun je dat zien aan het vetvinnetje dat op de rug tussen rugvin en staart aanwezig is. De familie van de houting bestaat uit de Grote en Kleine Marene en de Pollan en hiervan zijn weer heel veel ondersoorten bekend. De hele familie worden de coregonen genoemd. De coregonen komen vooral voor in de Oostzee en in Oost-Europa. Ook in de Alpenmeren en andere diepe meren in West-Europa zijn ze geen vreemde vis. Het is eigenlijk een zoetwatervis. Van de ondersoorten zijn er standpopulaties en trekvissen.

Om het nog moeilijker te maken wordt verondersteld dat de Noordzeehouting een kruising is tussen de Grote Marene (zie plaatje hiernaast) en de Houting. Het zal je dus niet verbazen dat er eigenlijk niet zoveel bekend is over deze vis die bij ons nauwelijks voorkomt. In de meeste Nederlandstalige boeken zijn ze zelfs niet opgenomen. Op zich niet vreemd want de Houting wordt sinds de 30-er jaren als uitgestorven beschouwd.

Toch zijn er in het Europoortgebied verschillende vangsten bekend van kleine exemplaren die we voor het gemak gewoon Houting in plaats van Noordzeehouting noemen. Het is een scholenvis die dichtbij de bodem in dieper water leeft en houdt van koud, zuurstofrijk water. In de paaitijd, die in estuaria wordt gevierd, komen de vissen dicht onder de kant en kunnen dan worden gevangen.

Biologie

Maximale lengte	circa 70 centimeter     ( 46,9 centimeter)
Maximale leeftijd	20 jaar
Paaitijd	Afhankelijk van de soort van januari tot juli in estuaria
Voedsel	Dierlijk, slakjes, wormpjes en viskuit
Leefomgeving	diep, zuurstofrijk en koud water. Jongere exemplaren ook in ondieper water.
Uiterlijke kenmerken	Geschubde vis, lijkt sterk op een winde maar heeft een dikke neus en bovenstandige bek. Belangrijkste kenmerk is de vetvin op de rug.
Vangstperiode	In ons gebied zijn meldingen van kleine exemplaren bekend uit de eerste helft van het jaar.

Vangsttechnieken

Over de vangstechnieken van houting in het Europoortgebied of zee is eigenlijk niets bekend. We moeten dus afgaan op de meldingen van de reeds gevangen exemplaren en de gebruikte technieken. Zonder uitzondering werden ze alle gevangen vlak onder de kant met klein aas, bijvoorbeeld slikzagers, kleine haken en langzaam slepend. Stekken zijn de landtong, Papegaaienbek, Rockanje en Stenen Glooiing. Het zal echter altijd een -welkome- toevalstreffer blijven die het zeevissen zo leuk maakt.

Fotogalerij

Tijdens de competitiewedstrijd op 6 oktober 2007 in het Hartelkanaal ving Dennis #1063 deze 51 cm grote houting. Bijna een Nederlands record!!!

Op 29 mei 2004 ving Martin van der Drift #272 tijdens de vijfde competitiewedstrijd van de Eurovissers deze houting van 28 centimeter. Als aas gebruikte hij een trosje "slikken". Hij ving de vis zo'n 15 meter uit de kant tussen de strekkers. De vetvin is goed te zien.

Erik Remijn #331 ving deze houting van 31 centimeter op de landtong op 2 juni 2005.

Een houting van 40 cm is echt een grote! Ricardo #119 ving hem aan een tros slikken in de Waterweg op 22 juni 2006.

Stanley ving deze houting van 35 centimeter op zaterdagavond 21 januari 2006 in de Waterweg. "Gewoon" op de bovenste haak van een driehaakspaternoster met pieren. Het is dezelfde vis als ook bovenaan bij de intro is afgebeeld.