Hier gaat de Waterweg over in het Caland- en Beerkanaal. Het is er meer dan 20 meter diep en dat is nodig om de grote containerschepen toegang te geven tot de terminals.
Hier kiezen de schepen voor de Waterweg of het Calandkanaal
Lang was de Papegaaiebek een van de bekendste en leukste stekken van de Europoort. Je kon er ongelofelijk veel vis vangen, je kon er grote vis vangen, je kon veel verschillende vissoorten vangen en..... je kon er erg veel materiaal kwijt raken.
Sinds december 2009 is het echter gedaan met de pret. In verband met de werkzaamheden ten behoeve van de tweede Maasvlakte is de Papegaaienbek definitief afgesloten. Alleen de noordkant is nog te bevissen en daar zullen we het in deze stekbeschrijving dan nog maar over hebben.
Einde van een mooie stek: december 2009
We praten nu over het stuk van de breekdam tot het hek. Vroeger lag hier een strandje en ook een stenen dam om de stroming te breken.
Hét strandje van weleer
Deze stenen krib markeert het einde van de Stenen Glooiing en het restant van wat eens de Papegaaienbek was. Direct ten oosten van de breekdam ligt, vooral net onder water, een fors aantal stenen en die "vreten" je onderlijnen zo op! Maar vooral zeebaarsvissers laten hun kunstaas tegen de krib aan hobbelen, soms met megagroot resultaat. Je moet er wel wat uurtjes voor maken en het donker met opkomend water is veruit favouriet. De eerste 50 meter na de krib landinwaarts is een glooiend stuk: ondiep vlakbij de krib en aflopend naar 15 meter diepte.
Aan de gele betonning zie je dat de aanloopgeul naar de 2e Maasvlakte in een hoek van 60 graden naar je toe komt. Vis je rechts tegen het hek aan, dan vis je meteen in de aanloopgeul op tenminste 20 meter diepte. Iets meer richting de net genoemde krib moet je verder gooien om deze geul te bereiken.
De laatste aanloopton ligt op enkele meters uit de kant
Het einde (landinwaarts) van de stek met het hek. Dit is wat er van de oude Papegaaienbek geworden is...
Er is zeg maar zo'n 300 meter te bevissen: vanaf het bord bij de zware blokken aan de linkerkant waar de oever ook een knik maakt, tot aan het hek aan de rechterkant. Er liggen losse stenen gestort aan de voet van de helling. Daar heb je niet zoveel last van, maar een paar meter verder in het water ligt weer een rij. Helaas lijkt deze stek daarmee veel op de oude Papegaaienbek. Je raakt er namelijk veel onderlijnen kwijt.
De bodem bestaat de eerste meters uit ondiep zand en stenen, hier vang je een botje. Op de helling richting het diepe stuk kun je van alles vangen, maar raak je geheid veel materiaal kwijt. Het diepe stuk, de geul, bestaat uit een harde bodem. Hier stroomt het best, maar eigenlijk vang je de vis alleen maar direct in het opkomende en afgaande tij. Overdag heb je er weinig te zoeken, het was en blijft een echte nachtstek.
Omdat de bodem hard is, zit er weinig platvis. Mijn ervaring is dat je er steenbolk(jes) vangt en paling. Waarschijnlijk in het najaar ook passerende rondvis. Ik verwacht overigens dat het ook een topstek is voor haai, omdat aan alle randvoorwaarden: harde bodem, stroming, diep water met een rand wordt voldaan. Het probleem zal echter zijn om zonder verlies van materiaal de vis op de kant te krijgen.
Zoals het ooit was....